Abortus

Zoeken.nl - Zoek in alle zoekmachines
Cabla - Maak zelf ook een kabel over Abortus
Op zoek naar Abortus? - Zoek Abortus in alle zoekmachines
Start een campagne - jouw website over Abortus, direct in beeld
 
Home
  
  Nieuw bericht in forum: Ongewenst zwanger / ongewenst zwanger



Topic bericht:

Beste mensjes,

Ik ben een 'vrouw' van 26 jaar en heb sinds enkele dagen ontdekt dat ik een 7 weken zwanger ben. Ik ben een beetje nonchalant geweest bij het nemen van mijn pil en ik dacht, ok heel naief en dom van mij, dat ik zo snel niet zou zwanger geraken. Gezien mensen die graag kinderen willen vaak tot een jaar moeten wachten na het gebruik van de pil om terug normaal vruchtbaar te zijn.
Dom van mij, heel erg dom.
Mijn vriend is er ook 26 en we wonen beiden nog bij onze ouders. We zijn ondertussen bijna een jaar samen maar mijn relatie is tot nu toe met horten en stoten verlopen. We maken heel veel ruzie, voornamelijk over vrijheid. Mijn vriend is extreem bezitterig en jaloers en ondanks de vele gesprekken en zijn beloftes om beter zijn best te doen is er nog niet veel van in huis gekomen. Buiten kleine verbeteringen hier en daar maar uiteindelijk hebben we nog steeds dezelfde discussies en in zijn beloftes geloof ik eigelijk ondertussen maar moeizaam en zonder vertrouwen. Mijn vriend gelooft wel in onze relatie en ik weet ook dat hij mij wel graag ziet maar eerlijkgezegd maakt hij me met zijn gedrag heel ongelukkig en voel ik me verstikt en gecontroleerd.

Deze situatie maakt het mij heel erg moeilijk. Ik twijfel tussen abortus of het kind alleen opvoeden... of samen blijven met m'n vriend, het samen proberen opvoeden met het (vrees vrij groot) risico dat we niet gaan samenblijven. Ik ben bang dat ik spijt ga krijgen van een abortus en het mij de rest van m'n leven blijft achtervolgen en langs de andere kant kan ik het kind misschien geen stabiel gezin geven en zal het voor mij financieel wel hard worden als ik besluit om het kind alleen op te voeden.

Ik zit dus met een dilemma, ik ben oud genoeg om in te staan voor het kind maar het zal knokken worden en een ingrijpende verandering van m'n leven. Ik had namelijk nog plannen om te studeren (zelfstudie of avond-onderwijs) en dat wordt natuurlijk ook moeilijker. Ik heb wel familie en vrienden waar ik op kan rekenen en die bij gelijk welke beslissing achter me staan.

Ik heb zoiets van, het is mijn eigen schuld, misschien is het een plicht om mijn verantwoordelijkheid te dragen...
Maar langs de andere kant... moet ik misschien aan mezelf denken en gebruik maken van t feit dat abortus in dit land legaal is en mij de gedachte voorhouden dat het alleen maar een hoop celletjes zijn die in m'n buik zitten?

Ik ben bang dat abortus tÚ ingrijpend gaat zijn emotioneel en me voor de rest van m'n leven gaat achtervolgen, tis tenslotte de eerste keer in m'n leven dat ik nu zwanger ben en zou het moeilijk hebben moest dat ooit de 2de keer zijn, ik zou me schuldig voelen.

En langs de andere kant wil ik het kind ook kunnen geven waar het recht op heeft en wil ik dat het kindje gelukkig gaat zijn.
En moet ik er vrede mee kunnen nemen dat het knokken wordt vanaf nu en hopen dat ik het aankan.

Maandag heb ik een afspraak op de abortuskliniek voor een gesprek met een maatschappelijk werker... maar ik ben bang en geraak er niet uit...

vriendelijke groetjes,

Fie





 Naam:
 E-mail:




 Bericht:
 Message:





 Smilies:
Om Startkabel.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies:Prima, deze melding niet meer weergeven
X