Abortus

Zoeken.nl - Zoek in alle zoekmachines
Cabla - Maak zelf ook een kabel over Abortus
Op zoek naar Abortus? - Zoek Abortus in alle zoekmachines
Start een campagne - jouw website over Abortus, direct in beeld
 
Home
  
  Nieuw bericht in forum: Ongewenst zwanger / 18 en ongewenst zwanger, en nu?



Topic bericht:

Beste allemaal, mijn excuses dat ik mijzelf er zomaar even tussen prop, maar ik moet echt even mijn ei kwijt. Een tijdje geleden ging ik verhuizen met mijn vriend, hij had een nieuwe woning en we hadden besloten samen te gaan wonen, we zaten evengoed al elke dag op elkaars lip. Met de verhuizing, was ik mijn stripje pillen kwijt en hebben we sex gehad met een condoom, want ja, je bent jong en je wilt wat.. En ja, hij was gescheurd. Ik heb de eerste drie pillen van een nieuwe strip niet ingenomen, en ben dus 3 dagen later begonnen. Ik had niet gedacht dat het veel uit kon maken, niet wetend dat de eerst week juist nog zo gevaarlijk is.

Affin, 2 weken later voel ik me raar. Niet misselijk of zo, krampjes. Heel veel krampjes. Ik kon toch niet al ongesteld worden? Voorderest heb ik het gevoel genegeerd, mijn borsten deden wel pijn maar daar heb ik vaker last van gehad zonder dat er iets achter zat. En toen bleef mijn ongesteldheid uit, test gedaan en ja.. positief. Volgens mijn berekeningen zou ik nu ongeveer vijf weken zwanger zijn. Dokter ben ik nog niet geweest.

En nu het dilemma, mijn vriend weet het, is niet boos. Het eerste wat hij deed was mijn een allemachtige knuffel geven en hij zei dat we er samen wel uit komen. Dan zou je denken, wat maakt 't uit? Je bent jong maar leeftijd hoeft niet uit te maken toch? Je hebt een lieve vriend, je ben met z'n 2en, moet lukken. Maar niet echt.

Mijn financiële situtie is slecht, of nouja, normaal voor iemand van 18. Ik ben net met een studie begonnen die nog 3 jaar duurt en verdien net genoeg om rond te komen in de maand. Mijn vriend heeft hetzelfde, met ons allebei schrale loontje redden we het samen net. Maar niet met nog iemand erbij, maar het vreet aan me.

Wie ben ik om, het leven van zo'n klein levend wezentje te nemen? Ook al is het nog niet een levend wezen op zich. Ik besloot om sex te hebben, dus het is mijn eigen schuld. En naast dat alles, ik wíl het niet weg laten halen, maar het lijkt op dit moment nog de enige oplossing. Ik weet nu al, dat ik onwijze spijt ga krijgen, nog meer spijt van dat ik sex heb gehad toen het eigenlijk niet kon. Ik wíl geen kindje, en ik wil het níet weg laten halen. Het is gewoon niet eerlijk om een kindje te krijgen die je haast niet op kan voeden omdat je geen geld hebt, mijn mening in ieder geval, maar toch, het is mijn kindje.. Is dat mijn egoísme?

Wie heeft er ook in deze situatie gezeten? Ik ben niet op zoek naar advies, want uiteindelijk is het mijn eigen keuze, maar zou graag met andere vrouwen erover willen praten..

Alvast hartelijk bedankt!

Anne






 Naam:
 E-mail:




 Bericht:
 Message:





 Smilies:
Om Startkabel.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies:Prima, deze melding niet meer weergeven
X