Abortus

Zoeken.nl - Zoek in alle zoekmachines
Cabla - Maak zelf ook een kabel over Abortus
Op zoek naar Abortus? - Zoek Abortus in alle zoekmachines
Start een campagne - jouw website over Abortus, direct in beeld
 
Home
 
Nieuw bericht
 
Forum info
 
Zoeken
 
 Onderwerp
toevoegen aan favorieten lijst Abortus > Forum > Ongewenst zwanger > Zwanger... alweer.
  Flora  1. Geplaatst op 30 januari 2008 om 16:06 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

Hallo,

Ik wil graag mijn verhaal vertellen. Ik weet op dit moment gewoon even niet meer wat ik moet denken en of deze zwangerschap ongewenst is.

Eind september (2007) kwam ik erachter dat ik zwanger was (ik was net 22 geworden). Dit was een behoorlijke klap. Mijn vriend en ik waren net twee weken uit elkaar. Ik wist niet of dat definitief zou zijn. Ik heb het hem meteen verteld en hij reageerde zoals ik gehoopt had: Hij wilde zijn verantwoordelijkheid nemen wat ik ook zou beslissen en hij zou me bijstaan. Ik besloot korte tijd later dat ik het kind wilde houden. Zijn ouders zijn al wat ouder en die vonden het niet erg. Ik ben nog wel erg jong en ik studeer nog en hij had wat financiŽle problemen, dus het zou niet makkelijk worden. Met mijn ouders kreeg ik ruzie. We hebben altijd wel een goede band gehad, maar dit ging gewoon helemaal mis. Mijn moeder en zus zie ik inmiddels wel weer, maar mijn vader en broertje heb ik sinds september niet meer gezien of gesproken. In november ben ik met mijn vriend een echo gaan laten maken en toen bleek dat het hartje niet meer klopte. Ik was ontzettend verdrietig en mijn vriend ook. We zijn in die periode heel erg naar elkaar toegegroeid. We zijn nu samen op zoek naar een huisje. Hij werkt full-time en ik heb mijn studie bijna afgerond.

Gisteren, iets meer dan 2 maanden na het miskraam, had ik wat bloedverlies buiten mijn menstruatie om, waarschijnlijk een innestelingsbloeding, want het is precies hetzelfde als de vorige keer (in september). Dus waarschijnlijk ben ik weer zwanger. Ik ga dinsdag bij de huisarts een test doen, maar ik weet echt niet wat ik moet doen (veiliger vrijen, ik weet het). Aan de ene kant ben ik wel over de miskraam heen, maar ik weet niet of ik wel klaar ben voor de buitenwereld als ik dit bekend moet maken. Ik ben net weer een beetje opgekrabbeld. Ik heb weer goed contact met mijn (vrouwelijke) familieleden en misschien maak ik dat wel stuk als ik hier mee kom. Aan de andere kant heb ik ook in een ongunstige tijd voor het eerste kindje gekozen, dus waarom zou ik dat nu niet doen? Ik zou ook heel graag willen dat het goed ging nu en dat ik geen miskraam krijg. Ik wil er nu al over na denken, want als blijkt dat ik zwanger ben dan wil ik meteen de knoop doorhakken, zodat het nog in een heel vroeg stadium is.

Nou, ik denk dat het dilemma wel duidelijk geschetst is nu. Ik hoop dat iemand ervaring heeft met een dergelijke situatie en mij wat wijze raad kan geven.

Liefs


  Wendy  2. Geplaatst op 26 april 2008 om 22:10 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

beste,
ben benieuwd waar je uiteindelijk voor heb gekozen

liefs

  Bianca  3. Geplaatst op 23 september 2008 om 14:42 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

QUOTE:
Op 26 april 2008 om 22:10 schreef Flora het volgende:
Hallo,

Ik wil graag mijn verhaal vertellen. Ik weet op dit moment gewoon even niet meer wat ik moet denken en of deze zwangerschap ongewenst is.

Eind september (2007) kwam ik erachter dat ik zwanger was (ik was net 22 geworden). Dit was een behoorlijke klap. Mijn vriend en ik waren net twee weken uit elkaar. Ik wist niet of dat definitief zou zijn. Ik heb het hem meteen verteld en hij reageerde zoals ik gehoopt had: Hij wilde zijn verantwoordelijkheid nemen wat ik ook zou beslissen en hij zou me bijstaan. Ik besloot korte tijd later dat ik het kind wilde houden. Zijn ouders zijn al wat ouder en die vonden het niet erg. Ik ben nog wel erg jong en ik studeer nog en hij had wat financiŽle problemen, dus het zou niet makkelijk worden. Met mijn ouders kreeg ik ruzie. We hebben altijd wel een goede band gehad, maar dit ging gewoon helemaal mis. Mijn moeder en zus zie ik inmiddels wel weer, maar mijn vader en broertje heb ik sinds september niet meer gezien of gesproken. In november ben ik met mijn vriend een echo gaan laten maken en toen bleek dat het hartje niet meer klopte. Ik was ontzettend verdrietig en mijn vriend ook. We zijn in die periode heel erg naar elkaar toegegroeid. We zijn nu samen op zoek naar een huisje. Hij werkt full-time en ik heb mijn studie bijna afgerond.

Gisteren, iets meer dan 2 maanden na het miskraam, had ik wat bloedverlies buiten mijn menstruatie om, waarschijnlijk een innestelingsbloeding, want het is precies hetzelfde als de vorige keer (in september). Dus waarschijnlijk ben ik weer zwanger. Ik ga dinsdag bij de huisarts een test doen, maar ik weet echt niet wat ik moet doen (veiliger vrijen, ik weet het). Aan de ene kant ben ik wel over de miskraam heen, maar ik weet niet of ik wel klaar ben voor de buitenwereld als ik dit bekend moet maken. Ik ben net weer een beetje opgekrabbeld. Ik heb weer goed contact met mijn (vrouwelijke) familieleden en misschien maak ik dat wel stuk als ik hier mee kom. Aan de andere kant heb ik ook in een ongunstige tijd voor het eerste kindje gekozen, dus waarom zou ik dat nu niet doen? Ik zou ook heel graag willen dat het goed ging nu en dat ik geen miskraam krijg. Ik wil er nu al over na denken, want als blijkt dat ik zwanger ben dan wil ik meteen de knoop doorhakken, zodat het nog in een heel vroeg stadium is.

Nou, ik denk dat het dilemma wel duidelijk geschetst is nu. Ik hoop dat iemand ervaring heeft met een dergelijke situatie en mij wat wijze raad kan geven.

Liefs




beste flora ,

wat is je besluit geweest ?? was je zwanger , heb je abortus gepleeg og ben je ene dezer bevallen ?

  Martens Lee..  4. Geplaatst op 12 november 2008 om 12:04 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

hoi,

weet niet zo goed hoe ik hier moet aan beginnen,
laat staan dat ik weet hoe ik moet handelen,
nieuwe relatie,3maand samen,4weken overtijd,alarmbel,vriendje is nu al aan het terugtrekken,kan ik dat kleintje zijn leven ontnemen enkel omdat wij er niet klaar voor zijn.
Help!
ik wil geen m**rdenaar zijn.
maar ook geen slechte mama.
ik kan hierover schrijven,praten is een andere zaak.
mvg
Leentje


Ga naar:
Om Startkabel.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies:Prima, deze melding niet meer weergeven
X