Abortus

Zoeken.nl - Zoek in alle zoekmachines
Cabla - Maak zelf ook een kabel over Abortus
Op zoek naar Abortus? - Zoek Abortus in alle zoekmachines
Start een campagne - jouw website over Abortus, direct in beeld
 
Home
 
Nieuw bericht
 
Forum info
 
Zoeken
 
 Onderwerp
toevoegen aan favorieten lijst Abortus > Forum > Mijn abortusverhaal > UW ABORTUS VERHAAL
  Neyomi  71. Geplaatst op 27 september 2010 om 19:02 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

sorry hoor marie, maar jij maakt het een beetje te bont!
3x abortus en niet eens spijt??
lijkt wel een hobby..

Ik zou je advies geven om gewoon met een condoom te vrijen en de pil te gebruiken.. dan hoef je ook niet elke keer een mensje in je lichaam dood te maken omdat JIJ niet voorzichtig genoeg bent geweest.



  Marie  72. Geplaatst op 27 september 2010 om 22:49 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

QUOTE:
Op 27 september 2010 om 19:02 schreef Neyomi het volgende:
sorry hoor marie, maar jij maakt het een beetje te bont!
3x abortus en niet eens spijt??
lijkt wel een hobby..

Ik zou je advies geven om gewoon met een condoom te vrijen en de pil te gebruiken.. dan hoef je ook niet elke keer een mensje in je lichaam dood te maken omdat JIJ niet voorzichtig genoeg bent geweest.





Oordeel niet als je niet precies weet hoe het kwam bij mij en/of wat de preciese reden was. Kan je in elk geval zeggen dat ik heel voorzichting ben geweest. Zoals ik al eerder aan gaf, staan er in veel van de verhalen hier veel details niet beschreven.
Als ik spijt zou hebben zou ik de verkeerde keus hebben gemaakt en dat heb ik niet, ik sta nog steeds achter mijn beslissing.

Dit is dus ook de reden waarom ik je al zei je mening voor je te laten. We lopen al tegen genoeg mensen aan zoals jou die tegen onze beslissing zijn. Ik laat jou in je waarde dat je er tegen bent, maar laat ons dat dan ook en veroordeel of beoordeel onze keuze niet. Helemaal hier op dit forum, hier kunnen wij onze verhalen delen, tegenstanders daarvan zijn wel het laatste waaraan we behoefte hebben.
Voor jou geruststelling dan maar: het was nog verre van een mensje

Edit, heb ook je voorgaande twee reactie's gelezen:
Je denkt qua dat te makkelijk, dat het jou is gelukt financieel gezien etc dat ben jij, jou situatie. Dit is niet de situatie die iedereen heeft, ook al krijg je nog zoveel subsidie's etc sommige mensen kunnen het dan gewoon nog niet redden. Urgentie bij de woningbouwvereniging krijg je niet meer overal zo snel. Ook tellen ervaringen mee van meiden/vrouwen hoe ze zelf zijn opgegroeit. En zo zijn er nog meer factoren die men in afweging neemt voor je de keus maakt. Al deze factoren worden vaak ook besproken met de persoon, er word echt niet zomaar tot abortus overgegaan.

EDIT:
Dit bericht is gewijzigd door: Marie op 27 september 2010 om 23:03:22



  Neyomi  73. Geplaatst op 28 september 2010 om 17:04 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

Nou Marie, Ik vind dat allemaal maar een zwakke exccuus..
Je moet voor je verantwoordelijkheid opkomen.
Wat jij allemaal zegt zijn excusen om eronderuit te komen.

Ik vind 3x abortus wel een beetje overdreven, zeg eerlijk ben je dan echt voorzichtig genoeg geweest??

Maar hoe je zelf zegt laat elkaar in hun waarde. Ik zal jou ook in je waarde laten. Vind alleen dat je niet goed bezig bent, maar dat is jou keus.
waar een wil is is een weg! maar egoisme speelt hierbij een grote rol, mensen willen niet zoveel opofferingen brengen voor hun kind, mensen willen niet hard werken en dingen opgeven om zo je kindje op de wereld te laten komen. Maar ja eigen keus.. vind het alleen jammer dat sommige vrouwen zo zwak zijn!

en als je er een gewoonte van maakt om kinderen elke keer laten weg te halen vind ik dat heel erg.

Het was misschien nog geen mensje, maar dat zou het wel worden! en vanaf 4 weken klopt het hartje al!! en jij vindt het normaal om 3x een leven te ontnemen en daar niet eens spijt van te hebben. kwalijke zaak vind ik het!

Maar ja, jou keus, jou lichaam..

Ik hoop dat karma zich niet keerd op jou, want dan komt tie denk ik heel hard!

Ik veroordeel je niet.. Vind het alleen heel erg wat je doet en jammer dat je dat zelf niet inziet.

Maar god is de enige die daar over kan oordelen.

veel succes. Ik hoop dat je alleen nog maar zwanger raakt als je dat zelf echt wil!

Groetjes Neyomi

EDIT:
Dit bericht is gewijzigd door: Neyomi op 28 september 2010 om 17:09:04



  M  74. Geplaatst op 08 oktober 2010 om 11:07 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

Hallo allemaal,

Ik heb gister een abortus ondergaan en misschien heel raar.
Maar ik heb (buiten de buikpijn etc. om) er verder geen last van.
Eigenlijk ben ik erg opgelucht, ik ben pas 20 jaar en ik vind mijzelf nog veeel te jong voor het moederschap. Mijn vriend en mijn vader helpen mij heel goed en steunen mij ook. Maar ik heb geen last van verdriet, gister direct na de behandeling moest ik natuurlijk wel even huilen. Maar verder ben ik gewoon heeel erg blij. Is dat normaal, of ben ik nou heel egoistisch. Kan iemand mij hier een antwoord op geven. Want als ik al jullie verhalen lees, heeft iedereen er emotioneel wel veel last van.
Ben ik dan raar, dat ik er totaal geen last van heb?

Groetjes!

ps: Ik wil hierbij niet zeggen dat abortus niks is, het is heel wat. Alleen op mij heeft het minder impact.

  Nikki  75. Geplaatst op 13 oktober 2010 om 01:24 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

hoi allemaal..
ik ben nu net 21 geworden.. 7 oktober..
anderhalf jaar geleden heb ik abortus gepleegd.. ik heb een moord gepleegd.. ik huil er nog elke dag om.. ik wil he liefste achter mijn ongeboren kindje aan.. ik heb er tot nu toe nog nooit zo over gesproken.. ik bedoel mijn vriend en mijn ouders weten dat ik er heel erg veel spijt van heb.. het was gebeurt op 6 maart 2009.. ik weet het nog precies.. maar waarom ik het deed.. ik weet het niet meer.. wanneer ik er elke dag weer aan denk is het enige wat ik kan denken.. ik had het best gekund! waarom ben ik zo een slappe trut geweest.. waarom heb ik dit gedaan.. mijn vriend zegt altijd het lag aan de situatie en niet aan jou.. maar dat is niet zo.. ik heb het gedaan.. ik hoop dat ik ooit nog een kindje mag krijgen.. maar ik zal zo bang zijn om zwanger te zijn.. ik heb ook een speciaal liedje.. en een naam.. ik weet zeker dat het een meisje geweest zou zijn.. terwijl ik dit typ zit ik alleen thuis en mijn vriend is weer is weg.. en het is half 2 snachts op dinsdag nacht slaat echt nergens op dat hij me telkens alleen laat.. niemand NIEMAND die dit niet heb meegemaakt kan erover meepraten.. maar ik ken ook niemand die het heeft meegemaakt.. ik wil zo graag praten met iemand.. maar wat zou dat helpen.. zal ik me dan minder schuldig voelen? AVE MARIA van beyonce is het liedje waarbij ik denk aan wat ik nooit zal hebben.. mijn heaven on earth.. ik vond de hemel op aarde..

Ik vond hemel op aarde
Ik deed wat ik dacht dat het beste was.
maar hoe heb ik ooit zo stom kunnen zijn..
ik hoop dat god mij hiervoor niet vergeeft
Het ergste wat je kunt meemaken is je kind verliezen…
en ik gaf het gewoon weg
Ik vond hemel op aarde

En ik ben er zo ondankbaar voor geweest
wat heb ik gedaan… o god… WAT HEB IK GEDAAN
Zelfs de vreselijkste straf is niet erg genoeg om mij te laten boeten voor het wonder wat ik niet zag

Mijn baby.. mijn liefdes baby..
Het spijt me zo erg ik voel de pijn in mijn hart en het gaat maar niet weg..

Het spijt me zo erg zo erg
Ik vond hemel op aarde
En ik zag het niet,, ik was zo blind.. en nu is het te laat..

Te laat
Het spijt me zo..
Het spijt me zo zo zo ongelofelijk erg

ik wil geen medelijden.. ik wil niet dat iemand zegt het was goed.. of toen was het de juiste keuze... ik wil gewoon dat het gevoel van binnen weg gaat.. maar ook weer niet.. want hoe kan ik mijn spijt voelen als er geen verdriet meer is.. er zijn nooit genoeg tranen die mijn verdriet kunnen verwoorden.. ik zal iedereen kunnen zeggen.. hoe depresief je ook bent.. hoe verdrietig of onzeker je ook bent.. je kan het best! zorg dat je niet dezelfde fout maakt als ik heb gedaan.. want er is niemand die jou kan waarschuwen voor het gevoel wat je zult krijgen als je kiest voor abortus.. niemand die tegen mij zei.. misschien krijg je spijt... ik had het natuurlijk zelf moeten bedenken..

maar nu is het te laat..





  Neyomi  76. Geplaatst op 14 oktober 2010 om 21:31 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 


Nikki, vergeef jezelf

ik zeg niet dat je de juiste keuze hebt gemaakt, maar je moet jezelf wel vergeven. dat je spijt hebt, laat zien dat je nog mens bent en een hart hebt.
God en je kind hebben het je vast al vergeven, omdat ze zien dat je intense spijt hebt. Mensen maken nou eenmaal fouten, niemand is perfect.
Het gaat erom dat je bewust bent van je fouten en dat je spijt betuigd, dat je ervan leert.
Jij hebt vast geleerd, dat je in moeilijke situaties, niet naar de makkelijkste weg moet grijpen.

Probeer het jezelf echt te vergeven. Ik weet niet hoe je je voelt of wat je meemaakt, maar vind dat je jezelf wel mag vergeven.
Je hebt een beschermengel erbij.. Je kind ziet hoeveel je aan haar denkt en van haar houdt. Blijf dat vooral doen! Maar geef het een plekje

Liefs Neyomi

  Cindy  77. Geplaatst op 21 oktober 2010 om 09:21 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

Hallo,

Ik ben 31. Eerst was ik enorm ziek. Ik was naar de dokter geweest en die zei dat ik een virus had. Zo kan je het wel stellen natuurlijk. Ik heb 4 dagen pillen tegen de misselijkheid genomen en het ging maar niet over. Dan ging er al een belletje rinkelen. Ik was overgevoelig aan geuren. Zelf heb ik een hond die ik ontzettend vies begon te vinden. Mijn wasproduct rook niet meer goed e.d.
Ik heb zelf 2 testen gedaan die positief waren. De dag erop ben ik naar de gynecologe geweest en ja ik was wel echt zwanger. Zes weken. Mijn vriend waar ik al heel lang een serieuze knipperlicht relatie mee heb reageerde telefonisch heel positief maar de dag erna was hij helemaal omgeslagen. Hij zou me steunen in de keuze abortus en als ik voor het kind koos - kies dan zou hij er niets mee te maken willen hebben. Ik heb praktisch gezien niets dat me tegenhoud. Financieel zal ik er komen hoewel het niet gemakkelijk zal zijn. Ik heb de realtie onmiddellijk verbroken en zal wel op mezelf kiezen wat ik doe. Ik heb steun van mijn ouders en vrienden die zeggen dat wat ik ook kies het ok is. Toch heb ik enorme angst om een kindje op de wereld te zetten ondanks de kinderwens die ik had. Een kinderwens hebben is nog iets anders dan de realiteit. Dit is geen korte termijn beslissing, het is geen hond of een pop maar echt een levend wezen. Zelf vind ik als ik voor het kind kies dat ik er 100% zoniet 300% moet achter staan. Ondankts de vele meningen en spijt die mensen hebben over abortus kan ik me toch niet scharen achter het kindje. Het is zo een onbekende en je kan niet eerst proberen maar de beslissing is finaal. Ik heb volgende week een afspraak in de kliniek en dan zal het gebeuren. Ik hoop echt dat ik de juiste beslissing neem. Ik heb alvast veel geleerd van dit voorval en mijn leven zal nadien nooit meer hetzelfde zijn. Ik zal niet meer aanmodderen maar kiezen voor mijn leven en een aantal dingen helemaal veranderen. Aan iedereen veel succes en wat je ook beslist, het is de juiste beslissing als je deze zelf maakt.



  Kim  78. Geplaatst op 16 februari 2011 om 23:21 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

QUOTE:
Op 22 november 2007 om 23:23 schreef Debbie het volgende:
Je hebt precies geschreven hoe ik me voel!
Ik vind t fijn dat er mensen zijn die ook zo denken (ook al gun ik dit niemand natuurlijk!)
Ik voel het ook nog steeds niet als een abortus ik voel het als een miskraam, ook al heb ik zelf deze keuze gemaakt (waar ik niet achter stond en gedwongen ben door mn (ex) vriend)
Ik hoop dat het jou geholpen heeft om er op deze manier mee om te gaan!
Ik vind het knap van je dat je een manier hebt gevonden om met dit verdriet om te gaan en dat je om je kindje te herinneren een hangertje hebt gekocht echt een heel mooi idee!

Ik ben nog altijd bang dat ik gestraft zal worden doordat ik dit gedaan heb (misschien dat ik nu nooit meer zwanger zal worden)
Hebben jullie dit ook?

Nou voor iedereen die dit heeft meegemaakt en zich ook zo voelt hoop ik dat je een weg vindt om hiermee om te gaan!
Als er iemand is die misschien hierover wil praten kan je me mailen (misschien dat dit ook wel helpt met het verwerken dat je er met iemand over kan praten die dit ook heeft meegemaakt, het blijft toch anders als je er met iemand over praat die dit niet heeft meegemaakt)

Grtjs Debbie

[..]




Debbie, wat is je emailadres? Ik wil er graag met je over praten.

  Anna  79. Geplaatst op 03 maart 2011 om 18:56 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

Lieve vrouwen,

Ik leef met jullie mee in alle ingrijpende verhalen, die ik lees.

Ik ben een (hypno)therapeut i.o. en merk dat de sessies een helende werking kunnen hebben op abortusverwerking.

Voor info en vragen kun je mailen
naar abortusbegeleiding@mail.com

  Celine  80. Geplaatst op 16 maart 2011 om 16:18 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

ik ben 15 jaar
en ik heb ook abortus gedaan
ik wil mijn verhaal graag aan jullie vertellen.

ik had al 5 maanden een vriend
hij is 18 jaar
langzaam kwam er steeds meer van
helaas was ik niet aan de pil
en het condoom daar word wel erg makkelijk over gedaan
toen ik merkte dat ik niet ongesteld werd
heb ik het tegen mijn vriend gezecht
hij zei toen: meid, ik ben dr voor je maar we gaan nu eers een zwangersscahps test halen.
ik vond het toen fijner om het te doen waar mijn vriend niet bij was dat heb ik hem verteld en heb hem die avond de uitslag gsmst.
ik durfde het smsje niet eens te versturen, het bleek dus dat ik zwanger was. De dag erna hebben we samen liggen praten.
het is inderdaad heel leuk om zo een kindje te hebben, maar opvoedden??
het geld was er niet en ik zat/zit in het examenjaar van het middelbaar en ga hierna een supper opleiding volgen dus een kindje maakte het al exgtra moeilijk. De keuze lag er dus al snel, abortus.
ik heb tegen een hele goeie vriendin van mij het nieuws verteld en ik heb samen met haar een mailtje naar casa gestuurd (abortuscentrum), al snel kreeg ik een mailtje terug ik kon terecht voor een afspraak. Samen met mijn vriendin ben ik er toen heengegaan daar werd een echo gemaakt en moest ik vragen invullen, ik was toen al 8 weken zwanger. Meteen werd een afspraak gemaakt voor de abortus, alles werd duidelijk uitgelecht. Ik had gekozen voor een abortus met narcose dit was echt supper fijn, ik had er niks van gemerkt en mocht na een half uurtje al weer naar huis. het is nu 2 maanden geleden en ik denk er vaak terug aan. Mijn vriend en ik praten er vaak samen over dat dit beter was, voor ons en voor het kindje. Mijn vriend en ik zijn nog steeds samen en het gaat supper goed. Ik heb dit mijn ouders niet verteld, hun zouden dan echt boos worden en mij het huis niet meer inlaten. Ik vind het best jammer dat ik het niet kon houden, mijn vriend natuurlijk ook.
het gevoel na de abortus was gewoon een grote opluchting het klinkt niet echt leuk maar na eens goed uitgehuild te hebben is het toch het beste geweest.



Ga naar pagina: 1, 2, 3, 4, 5, , 7, 8, 9, 10, 11

Ga naar:
Om Startkabel.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies:Prima, deze melding niet meer weergeven
X